วันเวลาในชีวิตผ่านไปอย่างรวดเร็ว มีเรื่องน่าเสียดายมากมายในชีวิตที่คิดเอาไว้ว่าจะทำ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำ จนถึงวันนี้ก็ได้แต่นึกเสียใจ จะย้อนเวลากลับไปเพื่อทำก็ไม่ได้ ยิ่งวัยทำงานอย่างเราๆมีอะไรให้ทำตั้งเยอะเพราะยังมีแรงกายและแรงใจ ยังพอมีไฟอยู่ ถ้าไม่อยากให้ชีวิตมีเรื่องน่าเสียดายก็ลองคิดทบทวนดูว่าวันนี้คุณได้ทำสิ่งที่อยากทำแล้วหรือยัง วันนี้มีบทเรียนจากเรื่องน่าเสียดายของมนุษย์เงินเดือนมาฝาก ว่าตลอดชีวิตการทำงานของพวกเขามีอะไรที่ “พลาด” และอยากกลับไปแก้ไขบ้าง

เรื่องน่าเสียดายจากการไม่ตั้งใจทำงานในช่วงแรก
เมื่อทำงานใหม่ๆ หลายคนยังโหยหาชีวิตวัยเรียน (ที่สบายกว่ากันมาก) จึงดื่ม เที่ยว กิน ช็อปปิ้งเป็นปกติ ไม่ค่อยเอาใจใส่กับการทำงาน เพราะบอกตัวเองว่ายังเด็กอยู่ ค่อยๆ เรียนรู้ไป รู้สึกตัวอีกที จากจูเนียร์ก็ก้าวไปเป็นซีเนียร์ก็ไม่ได้อะไรสักอย่างกลับไป จงใส่ใจและขยันทำงาน ยินดีที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ที่เข้ามา ทั้งที่เกี่ยวข้องและไม่เกี่ยวข้องกับงานที่ทำ
 
เรื่องน่าเสียดายที่ไม่ได้เรียนต่อ
มีเหตุผลสารพัดที่ทำให้เราไม่ได้เรียนต่อ เช่น ขอเก็บเงินให้ได้ก่อน รอทำงานให้เข้าที่ หรือรอดูว่าตัวเองขาดอะไร แล้วค่อยออกไปเรียนต่อในสาขานั้นๆ แต่ล่วงเลยมาหลายปีก็ยังไม่ได้เรียนสักที จนหลายครั้งที่พลาดโอกาสดีๆ ในชีวิตไปอย่างน่าเสียดาย
 
เรื่องน่าเสียดายที่ไม่ได้เรียนภาษาต่างประเทศ
ภาษาที่สองและสาม กลายเป็นปัจจัยหลักที่อาจทำให้คุณได้งานหรือไม่ได้งาน หลายคนเสียดายที่ไม่ได้เรียนรู้ภาษาตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นวัยรุ่น ถึงตอนนี้จะให้มาเรียนก็รู้สึกว่าแก่เกินไป แถมยังมีภาระหลายอย่างให้ดูแล จนแทบไม่มีเวลาไม่ร่ำเรียน
 
เรื่องน่าเสียดายเพราะไม่ได้วางแผน
มนุษย์เงินเดือนบางคนทำงานแบบเช้าชามเย็นชม เรื่อยเปื่อย ไม่ตั้งเป้าหมาย ไม่สนว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร หากตอนนี้ย้อนกลับไปได้ พวกเขาขอเลือกที่จะวางแผนชีวิตตั้งแต่เริ่มทำงานว่าแต่ละวัน แต่ละเดือน ควรทำอะไร หรือระยะยางอย่างอีก 2 ปี ข้างหน้าชีวิตจะเป็นอย่างไร ตั้งเป้าหมายเอาไว้และเดินไปให้ถึง

เรื่องน่าเสียดายเพราะแต่งงานเร็ว
หลายคนลืมคิดว่าจากวัยเรียนมาวัยทำงานเป็นช่วงเปลี่ยนที่สำคัญ ต้องปรับตัวรับความรับผิดชอบใหม่ๆ เมื่อแต่งงานก็มีปัญหาประจำของการใช้ชีวิตคู่เข้ามาด้วย กลายเป็นว่าต้องรับปัญหา 2 ทาง หนำซ้ำแทนที่เราจะก้าวหน้าไปกับการทำงานได้อย่างคล่องตัว กลับมีสัมภาระหลายใบคอยรั้งเราเอาไว้ ดังนั้น หากย้อนเวลากลับไปได้ หลายคนเลือกที่จะทำงานก่อนสักระยะ สั่งสมประสบการณ์ เก็บเงินให้มากพอ แล้วค่อยมองไปถึงเรื่องแต่งงาน
 
เรื่องน่าเสียดายที่สนใจคนรอบตัวเกินไป
หลายครั้งที่แม้จะถูกใจงานที่ทำมากแค่ไหน แต่ก็มีเพื่อนร่วมงานที่คอยทำให้เรารู้สึกหน่ายใจทุกที หลายคนเก็บเรื่องราวมาเครียด คิดมากจนไม่มีแก่ใจจะทำงาน จนถึงวันนี้ก็ได้แต่เสียดายที่ในวันนั้นน่าจะสนใจและพัฒนางานให้มากกว่านี้ เพราะรู้แล้วว่าสิ่งที่สำคัญมากที่สุดคิด งานไม่ใช่ คน
 
เรื่องน่าเสียดายเพราะมัวแต่เปลี่ยนงาน
ข้อดีของการย้ายงานคือ ตอบสนองความต้องการข้อใดของหนึ่งของเรา ไม่ว่าจะเป็นเงินเดือนที่สูงขึ้น งานใหม่ที่ท้าทายกว่า เดินทางสะดวก เป็นต้น แต่การที่อยู่ใยแต่ละที่เป็นเวลาสั้นๆ ทำให้หลายคนเสียดายที่มีประสบการณ์ในแต่ละที่น้อยเกินไป ยังไม่ทันได้เรียนรู้การทำงานเลย

เรื่องน่าเสียดายที่ไม่เปลี่ยนงาน
บางคนก็อยู่กับที่ใดทีหนึ่งนานเกินไป ถึงเวลาจะย้ายงานก็ทำได้ยาก เพราะอายุเยอะ จะย้ายไปตำแหน่างที่สูงก็ไม่มีคนรับ จะไปสมัครในตำแหน่งเดิมก็แกกว่าคนอื่น หากย้อนเวลากลับไปได้ เขาขอเลือกที่จะเปลี่ยนงานในจังหวะที่เหมาะสมที่โอกาสเดินเข้ามาหา โดยไม่ยึดติดอยู่กับองค์กร สภาพแวดล้อม และความสบายแบบเดิมๆ
 
เป็นความจริงที่ว่า บทเรียนที่ดีที่สุดของชีวิต คือประสบการณ์โดยตรงของตัวเอง เรามัวแต่คิดเรื่องน่าเสียดายต่างๆจนสุดท้ายก็ไม่ได้ทำแล้วก็คิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเสียดายที่ไม่ได้ทำเรื่องนั้นเรื่องนี้ การได้เรียนรู้จากผู้อื่นก็เหมือนได้อ่านตำราชั้นเยี่ยม ช่วยเตือนใจไม่ให้เหยียบซ้ำรอยเดิม เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องรู้สึก “เสียดาย” อีก ดังนั้นอย่าทำชีวิตให้มีแต่เรื่องน่าเสียดายนะคะ

ที่มา : M2F

———————————